Ali İhsan Tatlıcı’nın Kantini

Ali İhsan Tatlıcı

ALİ İHSAN TATLICI

Ah ah….! Nerede o Ali İhsan Amca’nın köfte ekmekleri, acılı turşu suları diye başlamak istiyorum.

Ali İhsan Amca yani babam yani dünyanın en iyi Ali İhsan amcası, en iyi babası, en iyi dedesi bir tarihtir.

Onun kantini Ayvalık Lisesi’nin “İhsan Eşsiz Pavyonu” diye anılan, Ayvalık Lisesi’nin tuvaletlerinin duvarında yaklaşık 5 metrekarelik küçücük bir mekandı. Ancak öyle bir mekandı ki herkesin gözünde koskoca bir saraydı, oraya girip o mübarek insana yardım etmek mukaddes bir görevdi.

Çok sevdiğim bir ağabeyim bir gün bana “Oğlum senin baban kimdi biliyor musun Ayvalık’ın 35 sene namus bekçiliğini yapmış mübarek bir insandı” demişti.

Yahu neresinden başlayayım bilmiyorum. Bir sefer kantinde bütün mamulleri rahmetli babaannesi yapardı, kızlara dili sürçtü numarası ile kıçım derdi, erkeklere işte şu kız sana aşık der birbirlerine ilgi duymalarını sağlardı yani Ali İhsan amcanın kantini bir alışkanlık hatta tiryakilikti.

Bu güzel insanın okuma yazması yoktu. Ancak Ali İhsan Amca’nın bu özelliğini ailesinden başkası bilmezdi. Zira bu zat-ı muhterem Ayvalık Gençlik Kulübü yararına 3-4 tiyatro oyununda başrol oynamıştır. Rolünü kızı Vasfiye okur o ezberlerdi. Böyle muhteşem de bir yönü vardı yani çok şen çok sevecen çok iyi bir insandı.

Nisan bir şakası Ali İhsan Amca’nın kantininde çok başkadır. Bütün öğrenciler onu kandırıp kantinden bedava alış veriş yapma sevdasındadır, ancak kurnaz kantinci temkinlidir. Akşamdan evinde yarım dosya kağıdına büyük harflerle aklımda yazar sırtındaki giysinin arkasına iğneletir. Tabi öğrenci hevesle gelir misal Ali İhsan amca bir gofret versene der. Tabi yavrum deyip gofreti almak için sırtını döner öğrenci aklımda yazısını okur ve Ali İhsan Amcasına nisan bir şakasını yapamamış olur. Ancak aynı zamanda çok merhametli olan bu güzel insan eğer gelen çocuk fakir bir çocuk ise arkasını dönmez ve çocuğun ona nisan bir şakası yapmasına müsaade edip onu sevindirir.

En son bölümde kendimden bir şeyler anlatayım. Ben babamın üç numaralısıyım yani tekne kazıntısı babamın kantinine son altı sene yardımım dokundu. Yani o meşhur babaannesinin rolünü üstlendim. Şöyle ki okuldan çıkıp eve geldiğim zaman babamın ertesi gün satacağı köfte ekmeğin o meşhur tükürük köftesini yaklaşık 6 kg karıp küçük küçük köfteler haline sokmam vazifemdi.

Atilla Tatlıcı
a.tatlici@jantsa.com.tr